„Tylko Ciebie chcę” reż Fernando González Molina

„Tylko Ciebie chcę” jest kontynuacją filmu „Trzy metry nad niebem”. Hugo ( Hache ) wraca z Londynu. W Barcelonie poznaje dziewczynę o imieniu Gin. Okazuję się, że będą pracować w tym samym miejscu. Po latach Hugo spotyka Babi, która jest szczęśliwa ze swoim nowym chłopakiem. Hugo zakochuje się w Gin, a ona w nim. Przeżycia i nowa miłość diametralnie go zmieniają. Przestaje uczestniczyć w bójkach, ścigać się, wyjątkiem był wyścig o motor Polla, który zginął w wypadku. Babi i Kattina, mimo wielkiej tęsknoty za sobą, nie mają już dobrego kontaktu.

Filmy nieco różnią się od książek, lecz mimo to uważam, że obie części obrazu są świetne. Co polecam bardziej, filmy czy książki? Wydaje mi się, że na początek lepiej byłoby przeczytać książki, a dopiero później obejrzeć filmy. Jeśli widzieliście film lub czytaliście książkę możecie podzielić się z nami swoją opinią w komentarzach 

Zespół redakcyjny :)

Ekranizacja lektury...

Niedługo film na podstawie "Kamieni na szaniec". Zapowiada się świetnie :)


http://hatak.pl/artykuly/pierwszy-zwiastun-filmu-kamienie-na-szaniec

"Gwiazd naszych wina" John Green

„To nie jest książka o raku, bo książki o raku to lipa.”

"Gwiazd naszych wina" Johna Greena. Trudno opisać słowami książkę, która wzrusza w ten sposób. Z każdą stroną, nie zauważając tego, zbliżamy się do jej bohaterów, ich historii, jakby stawali się naszymi przyjaciółmi. Hazel to szesnastolatka chora na nowotwór. Każdego dnia towarzyszy jej aparat tlenowy, którego stała obecność skłoniła dziewczynę do nadania mu imienia Philip. Życie Hazel opiera się głównie na siedzeniu cały dzień w domu i czytaniu książek. Sama nazywa się 'granatem', ponieważ sądzi, że w każdej chwili może 'wybuchnąć' i zranić innych, a jej przyjaciele nie znieśliby tego więc stara się nie utrzymywać z nikim kontaktu. Wszystko się zmienia w chwili, w której poznaje Augustusa - chłopaka z amputowaną nogą. Razem wyruszą w podróż, dzięki której nic nie będzie już takie samo. Historia wzruszająca i odważna. Na zawsze zostająca w sercu jej czytelnika.

Autor: Agnieszka Piwowarska

Cudowny świat :)

"Poczwarka" Dorota Terakowska

„Poczwarka” Doroty Terakowskiej to dramat zarówno dla dorosłych jak i dla młodzieży, opowiada losy pewnego małżeństwa. Ich poukładane, idealne życie psują narodziny córki z zespołem Downa.

Adam i Ewa, bohaterowie „Poczwarki”, żyją jak w serialu. Mają dokładnie opracowany "rodzinny biznesplan". Ład ich świata burzy pojawienie się córeczki, innej niż oczekiwali. Dziecko z zespołem Downa nie było brane pod uwagę nawet w najgorszych snach. Mimo nacisków męża, aby oddać je do specjalnego ośrodka, Ewa decyduje się na jego wychowanie. Kobieta, wybierając Marysię, zwaną pieszczotliwie "Myszką", traci ukochanego, odkrywając świat książkowych romansów. Natomiast tytułowa „Poczwarka” znajduje strych, gdzie spędza wolne chwile. Na strychu dziewczyna widzi i kontaktuje się z Bogiem. Jednak brakuje jej taty, który mógłby ją przytulić lub podziwiać jak tańczy. Ojciec jest dla niej jak "pan z reklamy", który ciągle się cieszy. W rzeczywistości Adam unikał córki. Nie akceptował jej. Winą za urodzenie takiego dziecka obarczał Ewę, ponieważ twierdził, że obecność choroby Alzheimera w jej rodzinie, zadecydowała o upośledzeniu Marysi. Mężczyzna, chcąc całkowicie "oczyścić się z winy", próbuje odnaleźć informacje o chorobach genetycznych w swojej rodzinie. W końcu przypomina sobie o bracie, który od lat nie żyje. Chłopiec zginął w wypadku samochodowym kiedy jechał z rodzicami i do szpitala. „Niedźwiadek” ( tak Adam nazywał brata) chorował na zespół Downa, jednak mimo to był jego najlepszym przyjacielem. Adam zmienia swoje nastawienie. Czy uda mu się naprawić stosunki z córką i żoną?

Język utworu jest prosty i zrozumiały dla każdego. Wypowiedzi bohaterów doskonale odzwierciedlają ich uczucia i emocje. Akcja jest ciekawa i z niecierpliwością oczekuje się na dalszy ciąg wydarzeń.

Autorka umiejętnie przedstawiła realia życia z dzieckiem cierpiącym na zespół Downa. Utwór mówi o tym, że nie liczy się wygląd zewnętrzny. Pomimo tego, że Myszka była tytułową Poczwarką, miała w sobie pięknego motyla, którego nie każdy umiał dostrzec. Książka Terakowskiej daje nam możliwość poznania ludzi chorych na zespół Downa. Uważam, że wielu po przeczytaniu jej dzieła zmieni nastawienie do osób upośledzonych.

Zespół redakcyjny ;)

"I że cię nie opuszczę" reż. Michael Sucsy

Film „I że cię nie opuszczę” w reżyserii  Michaela Sucsiego jest melodramatem. Opowiada o parze niewidzących poza sobą świata młodych ludzi, którzy właśnie się pobrali. Ich życie układa się wspaniale, jednak w ułamku sekundy zmienia się całkowicie . Dochodzi do wypadku samochodowego, w którym Pagie traci pamięć. Pod nieobecność ukochanego przychodzą do niej rodzice, z którymi zerwała wszelkie kontakty. Odwiedzają ją w nadziei, że dzięki utracie pamięci uda im się pogodzić z córką. Chcą ją zabrać do rodzinnego domu. Leo nie zgadza się na to i stanowczo stawia sprawę na swoim. Żona po wyjściu ze szpitala zamieszkała z nim, jednak nadal nie pamięta nikogo poza rodziną i przyjaciółmi z liceum. Na horyzoncie pojawia się jej były chłopak z czasów liceum, którego pamięta, choć nie wie dlaczego go zostawiła.
Mąż, próbując przypomnieć ukochanej kim jest, zabiera ją w miejsca, które wiele dla nich znaczyły. Ku jego zdziwieniu to nie pomaga. Na jaw wychodzi również sekret Pagie, która postanawia odejść od Lea, biorą rozwód. Jednak ten nie przestaje jej kochać. Czy zakochany mężczyzna odzyska serce żony?
Uważam, że film jest bardzo wzruszający, a obsadzenie Rachel McAdams w roli Pagie to świetny pomysł. Film jest wart obejrzenia, gdyż jest to historia oparta na faktach.

Zespół redakcyjny :D

Pierwsze kroki filmu